Beton bloklarin arasina sikistirilmis kiz cocuklarinin ruhu daralir. Onlarin yeri genis ufukler ve toprak yollardir.
Kizimizin ellerinin camura bulanmasi, elbisesinin kirlenmesi beni mutlu eder. Temizlik takintisiyla kiz cocuklarinin ozgurlugunu almayacagiz.
Yapay isiklarin altinda degil, yildizlarin altinda kendi kucuklugumuzu ve doganin buyuklugunu kavruyoruz.
Doganin kurali basittir: Saygi duyarsan yasarsin. Kizim dunyaya hakmetmeyi degil, dunyayla uyum icinde olmayi ogrenecek.
Firtinada esneyen ama kirilmayan bir meÅŸe agaci, kizimizin bu sert toplumda nasil durmasi gerektiginin canli ornegidir.
zamanın dısında 