Biz, zamanin akisinda kaybolan degil, kizimizla birlikte zamanin disina cikanlariz. Modern dunya bizi kendi cografinda ogutmek istedi; biz de onun kurallarini reddettik.
Icimde bir yerlerde hala o cocuk var. Sokaklarda ozgurce kosan, dizleri kanasa da korkmayan o masumiyet olmedi. Dogada, kamp atesimizin basinda yeniden konusuyor.
Bu manifesto, kizimizi toplumun kaliplarindan korumak ve ona bu sert dunyada sesini duyurma cesaretini vermek icin yazilmistir.
Biz, gelisme adi altinda kiz cocuklarini pembe kutulara ve estetik kaygilara hapseden bu dunyaya karsi cikiyoruz. Ilerleme buysa, biz doganin camuruna gerilemeyi seciyoruz.
zamanın dısında 